Robotik “karıncalar” gelişmiş yapay zeka kullanmadan inşa etmeyi ve yıkmayı öğrendi

Kısa haberler

Yakın gelecekte diğer gezegenleri keşfetme ilk adımları muhtemelen robotlar tarafından gerçekleştirilecek – büyük makinelerden mikroskobik cihazlara kadar. Böyle araçların boyutları hesaplama yeteneklerini sınırlasa da, yerli böcek gözlemleri, karmaşık bir yapay zekâya ihtiyaç duymadan kolektif davranışın ortaya çıkabileceğini gösteriyor: basit etkileşim kuralları yeterlidir.

Yeni deney

Harvard ve Madras Teknoloji Enstitüsü (Hindistan) bilim insanları, RAnts (“robotik karınca”) adını taşıyan mini robotlar geliştirdi. Araştırmacılar, “antdroids” (androide‑karıncalar) adının daha uygun olacağını ancak kritik olmadığını belirtiyor. Projenin amacı, güçlü hesaplama sistemleri olmadan robotların adaptif grup davranışını incelemektir.

Sonuçlar

- Kendiliğinden örgütlenme: Küçük bir RAnts grubu, merkezi kontrol olmadan eylemleri koordine edebildi ve basit yapıların inşa edilip yıkılmasını sağladı.
- Uygulama: Bu robotlar, uzay nesneleri dahil olmak üzere tehlikeli alanlarda otonom inşaat için kullanılabilir.

Etkileşim mekanizması

Koordinasyon, iki ayarlanabilir parametreyle sağlanır:

1. Robotlar arasındaki etkileşim gücü.
2. Sinyal eşik değeri aşıldığında yapı bloklarının yerleştirilmesi/çıkarılması hızı.

Robotlar ayrıca yüzeye fotoromon (kimyasal feromonları taklit eden ışık sinyalleri) işaretleri bırakır. Bu işaretlerin çevresinde toplanırlar. Bir noktada daha fazla robot yoğunlaştıkça, inşa etme veya yıkma etkinliği artar.

Kolektif öğrenme

Bir yazarın açıklamasına göre, robotlar kolektif zekânın temellerini sergiler: yalnızca ekip içi etkileşim değil, değişen çevreye sürekli tepki verirler. Basit yerel kurallar, kendiliğinden örgütlenen, dayanıklı ve adaptif bir şekilde karmaşık görevleri yerine getirmeye yol açar. Ortamdaki işaretler, tüm çevreyi yönetim sürecine dahil eden ipuçları olarak hizmet eder; bu da robotların hesaplama kaynaklarına ve merkezi kontrolüne yükü azaltır.

Bu nedenle araştırmacılar, basit otonom cihazların bile etkili kolektif çalışmaya yetebildiğini göstererek gelecekteki uzay misyonları için yeni perspektifler açtığını ortaya koymuştur.